Myślisz Corgi ?...Myśl LisiurA !



„PLUGASTWO KLUBOWE”

                                                                     
 

AKT I
    Miejsce – podejrzane, chyba Pruszków. 

    Chór pastuszków:                           
                                         Zbrodnia to niesłychana
                                                   Wystawa ustawiana!

    Ohydnych lisiur chór (razem z zaprzyjaźnionymi kreaturami):
                                         Oj dana, dana
                                                   Ustawiana
!
                        (cieszą się i szczerzą wstrętnie)
    Uciśniona dziewica
    wchodzi
    (z przestrachem):
                                         Widzę tu jakiś cień!
    Cień (po bliższym obejrzeniu – corgi rzadkiej urody):
                                         Jam psiego rodu pień!
    Dziewica (ze zdziwieniem):
                                         Syneczku, moje złoto,
                                                   Ty tutaj, z tą hołotą?

   Cień (optymistycznie):
                                         Mateczko, prosta sprawa
                                                   Toż to dzisiaj wystawa.
                                                   Dla ciebie wygram ją.
                                                   Nasycisz dumę swą!

    Dziewica (głosem tragicznym a wieszczym):
                                         Synku, to matki słowa:
                                                   Unikaj ty Pruszkowa.
                                                   Słuchaj, co mówi mama
                                                   Unikaj też Poznania.

   
Ohydnych lisiur chór:
                                         Pomnij, pomnij matki słowa
                                                   Nic z Poznania, nic z Pruszkowa!

    (
cieszą się paskudnie, jak to tylko lisiury potrafią)

AKT II
    
Miejsce – to samo
    Wchodzi sędzia. Na obliczu wyraz niekompetencji.
    Sędzia (z akcentem jakby zagranicznym):
                                         Corgi - jakże łatwo powiedzieć…
                                                  Ponad trzydzieści lat
                                                  Je hodowałem, ale
                                                  Nie znam ich przecież wcale.
                                                  Co na to powie świat?

    Chór pastuszków i dziewica (życzliwie i z nadzieją):
                                       
Nasza rada wiele warta
                                                  Przeczytaj, sędzio, standarta!

   
Sędzia (wyraźnie pomięszany):
                                        Lecz przecież, na mą duszę
                                                  Lisiury wygrać muszą.
                                                  Bo rzecz to niesłychana
                                                  Wystawa ustawiana!

   
Ohydnych lisiur chór (przymilnie):
                                        Oj dana, dana, ustawiana.
                                                  Będziem championy z łaski pana!

    Sędzia (patrząc na cień, rozdzierająco):
                                        
Ach, toż ten pies to pień
                                                   Dla rasy. Ceń go, ceń
                                                   Uczciwy kto. Niestety,
                                                   Gdy wygra, stracę diety!

    Ohydnych lisiur chór (groźnie):
                                         Oj dana, dana
                                                   Będzie zabrana!

    (
tańcują plugawo a sprośnie, jak to one)
    Sędzia (zdruzgotany):
                                         Wy kundle z Bożej łaski!
                                                   Bierzcie swoje oklaski,
                                                   Puchary, szarfy, harce….

    Dziewica (głosem jak dzwon spiżowy):
                                        
Lecz kiedyś, w równej walce,
                                                   W Pcimiu, Kłaju, Dąbrowie,
                                                   Trąbkach i Pikutkowie,
                                                   Przyjdzie i na was kryska!


  
Ohydnych lisiur chór (z udaną serdecznością):
                                          Dziewico, dajże pyska!
                                                    Szampana wychyl czarę
                                                    I znajże swoją miarę.

    (
Podchodzi Prezes z szampanem i fałszywym uśmieszkiem.)
    Cień ( z trwogą):
                                          Matko, podstęp tu czuję.
                                                    olej proszę tę szuje!

    Dziewica (niebacznie wychyla czarę):
                                          Ach, ginę…Takie buty
                                                    Ten szampan był zatruty!

    (pada martwa)
                                          KURTYNA
    Cień (na stronie):
                                          Teraz nikt mi nie da bury.
                                                    Wydupczę wszystkie lisiury.

 

THE END

 


 


All
Rights Reserved © Lisiura 2005